Lajme

Video\ Gazetarja Ardita Bala tregon çfarë i bën 15-vjeçarit dje në Tiranë, jam e …

Gazetarja Ardita Bala ka treguar së fundmi se është përl otur teksa ka parë dhu nimin e 15-vjeçarit nga Policia e Tiranës. Një një shkrim të gjatë ajo thekson se 5 policë po e dhu nonin adoleshentin dhe kokën ia pë rlasën në pllakat e trotuarit. Ajo thekson se ishte e pafuqishme për të ndaluar dh ûnën.

“Kam q árë nga pafuqia, se nuk ia hoqa dot nga duart 5 burrave, me dhe pa uniformë, që iu turrën ta zbrisnin nga biçikleta, nga e cila refuzonte të zbriste kur ora donte edhe pak minuta të arrinte 17.30. Kam qárë se dëgjoja si i përpl asej koka në pllakat e trotuarit dhe shp ullat në fytyrë. Kam qarë si njeri, sepse si gazetare në atë moment, (gabimisht) në vend që të nxirrja telefonin dhe të xhiroja, po i kërkoja ndihmë njërit prej oficerëve që njihja dhe gjendej aty, që të ndalonte dhû nën mbi 15-16 vjeçarin, por ai nuk “dëgjonte” se fliste në telefon…”, rrëfen ajo.

Më tej gazetarja thekson se kjo ngjatje është një tûrp për Policinë e Shtetit.

“Tûrp burrat e dheut që merreni edhe me fëmijë! Tûrp që mbani akoma veshur uniformën e policisë! Tûrp që terr orizoni qytetarët të cilët boll i ka shkátërruar stresi, papunësia, pandemia e politika! Mos e hëngshi me bukë edhe këtë tûrp! #Policia që s’dua!! Po si mund të harroni që Athina u dogj në 2008-2009 me muaj të tërë nga protestat për v rásjen nga policia të një 15 vjeçari?!?!?! Kujtoni ju dhe kushdo qoftë pas jush, se populli jua fal juve të na prekni tani edhe fëmijët, të kujdo qofshin ata!!! Ky popull vërtetë ka treguar se mban shumë, por ruani by…n dhe qeverinë se për fëmijët populli ju merr para dhe ju djègë të gjallë! KAQ!!!”, shprehet ajo.

Reagimi i plotë: Në 9 janar të 2004 kam qenë në Vlorë, në port, nën shi, kur në mbrëmje sollën trupat e 21 të mby turve, te stivosur njëri mbi tjetrit, futur në thasë të bardhë, si thasë patatesh. Në krah kisha kujën e familjarëve. Përballë skenës që do të më përndiqte me muaj në andërr dhe zhgjandërr, sinqerisht në ato momente NUK KAM QARË… Jo se isha kafshë, por isha në punë, si gazetare e kronikës, dhe duhet të fiksoja çdo detaj për ta raportuar besnikërisht. Më herët, punën e parë si gazetare në 2001 e kam fituar pasi rastësisht u bëra dëshmitare e një vrásje të trefishtë në Shkodër, dhe i fundit prej tyre u vrá pak metra larg meje, ndërsa para syve të mi i binin rropullitë e barkut. Nuk pata kohë të qája as atë ditë, sepse vrapova të raportoja… Nuk kam qárë as përballë shumë trupave pa jetë apo arkëmorteve të tjera që fati tyre i zi i solli t’i kisha para syve në 8 vitet e ushtrimit të gazetarisë së kronikës së zezë nga unë…

Kam qárë sot… Kam qárë sot dhe kam qárë si fëmijë për një fëmijë… Kam qarë kur kam parë me sytë e mi një patrullë policie të vendosur pasditen e kësaj të premte në afërsi të digës së Liqenit Artificial në Tiranë që morën zvárrë dhe rráhën një fëmijë të cilit ende nuk i kishte djersirë mustaqja… Kam qarë nga pafuqia, se nuk ia hoqa dot nga duart 5 burrave, me dhe pa uniformë, që iu turrën ta zbrisnin nga biçikleta, nga e cila refuzonte të zbriste kur ora donte edhe pak minuta të arrinte 17.30. Kam qárë se dëgjoja si i përplásej koka në pllakat e trotuarit dhe shpullat në fytyrë. Kam qárë si njeri, sepse si gazetare në atë moment, (gabimisht) në vend që të nxirrja telefonin dhe të xhiroja, po i kërkoja ndihmë njërit prej oficerëve që njihja dhe gjendej aty, që të ndalonte dhánën mbi 15-16 vjeçarin, por ai nuk “dëgjonte” se fliste në telefon…

Kam qárë, sepse portretit të atij djali i vura imazhin e nipave të mi dhe djemve të disa prej miqve të mi që me gjasë nesër do jetë po aq “kokëshkretë” sa 15-16 vjeçari që u “mih” sot si kafshë para syve të dhjetra qytetarëve dhe shpirti mu dogj. Kam qarë sepse ai mund të ishte dhe djali im, i cili në duar në atë momente nuk pati as drôgë, as ármë, as thïkë e as antraks kundër policisë, por veç gojën, e ndoshta dhe një atak pániku që të shtyn drejt rezistencës… Sot kam qarë me kokërr loti për atë djalë që nuk ia di emrin, për nanën e tij, por edhe për këtë vend që po merr rrokupujën, ku po kundërmon era diktaturë. Të jetë vallë rastësi dhûna mbi një fëmijë pikërisht në ditën kur u “fluturua” nga detyra shefi i komisariatit që mbulon zonën e Liqenit Artificial, sepse “në park parmbrëmë pati lëvizje shqetësuese të qytetarëve”, siç tha këtë pasdite vetë Rama?!

Të jetë vallë rastësi kjo dhû në në mes të ditës, në mes të qytetit, kur lëvizja e shefit të komisariatit nr 1 trumpetohet edhe nga kryeministri, ndërsa efektivë të tjerë paralajmërohet që të bëhen “gardh” kundër popullit se ndryshe do të kenë fatin e tij ?!?! Të jetë rastësi kjo dhûnë kur mijëra punonjës policie në moshën 55 vjeçare, me dhjetra vite eksperiencë mbi supe, po bëhen gati për t’u hedhur në rrugë dhe nën uniformë pritet të jenë vetëm “Rambot” e Robocopët? Të jenë vallë kaq nën presion policët e oficerët sa nuk dinë se ku shpèrthejnë dhe nuk kanë se çfarë t’i bëjnë gomarit dhe i bien samarit?!
Tûrp burrat e dheut që merreni edhe me fëmijë! Tûrp që mbani akoma veshur uniformën e policisë! Tûrp që te rrorizoni qytetarët të cilët boll i ka shka tërruar stresi, papunësia, pandemia e politika! Mos e hëngshi me bukë edhe këtë turp! #Policia që s’dua!!

Po si mund të harroni që Athina u dogj në 2008-2009 me muaj të tërë nga protestat për vrásjen nga policia të një 15 vjeçari?!?!?! Kujtoni ju dhe kushdo qoftë pas jush, se populli jua fal juve të na prekni tani edhe fëmijët, të kujdo qofshin ata!!! Ky popull vërtetë ka treguar se mban shumë, por ruani by…n dhe qeverinë se për fëmijët populli ju merr para dhe ju djègë të gjallë! KAQ!!!
P.S; Mirënjohje të pakufishme ndërkohë për të gjithë ato burra e gra që shërbejnë në mënyrë dinjitoze e profesionale në rradhët e policisë së shtetit. Këto rreshta i shkruajta edhe për të mbrojtur dinjitetin e tyre.Ardita Bala

Artikuj të ngjashëm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close
%d bloggers like this: