“Marr frymë, por nuk jetoj më”, tha 17-vjeçarja holandeze në rrjetet sociale para se t’i nënshtrohej vdekjes me eutanazi. Adoleshentja Noa Pothoven, vuante nga stresi post-traumatik. Dhimbja që i ishte shkaktuar nga një përdhunim në fëmijëri ishte tashmë e padurueshme.
Ajo shkroi një autobiografi të titulluar “Të fitosh e të mësosh”, ku flet për sëmundjen, depresionin dhe anoreksinë, të cilat iu shkaktuan pas ngacmimeve seksuale që pësoi në moshë të vogël.
“Do të dal drejt e në temë. Pas 10 ditësh, unë do të vdes”, tha ajo. “Ndoshta disa do të habiten, por kam kohë që e bluaj në mendje vendimin e eutanazisë dhe nuk po e marr në mënyrë impulsive. Pas kaq shumë vitesh me përpjekje të dhimbshme, më kanë shteruar fuqitë. U bë kohë që as nuk ha, as nuk pi dot. Pas shumë diskutimeve dhe vlerësimeve të situatës, vendosa ta bëj, pasi dhimbjet janë të padurueshme”, shtoi ajo pasi u kërkoi miqve në Instagram që të mos përpiqen ta bindin të tërhiqet.
Vajza vdiq në dhomën e ndenjes të shtëpisë së saj, dhe sipas ligjit nuk kishte nevojë të merrte as lejen e prindërve. Në Holandë, vendimin për vdekje me eutanazi mund ta marrin edhe fëmijët 12-vjeç, por vetëm nëse është garantuar nga mjeku që dhimbjet janë vërtet të padureushme. Eutanazia është e ligjshme edhe në disa shtete të SHBA-ve, në Kanada dhe në Belgjikë.
