Banuja, nëna e Kaderit, telefonon Nerimanin pa ia ndàrë, duke i kérkuar të tàkohen ose t’i dérgòjë Kaderin. Sado që është përpjékùr, ajo nuk ia ka dàlé ta bíndë Kaderin, ndaj véndos të shkojë vetë.
Askùsh nuk e di se Nerimani, është píkërísht tezja e Banusë. Ajo shkon ta takojë, por gjén përbàllë një Banu tepër më të rrézíkshme, e cila e gòdét pas kòke duke e lénë pa ndjénja. Më pas, i mérr rrobat për të dàlë léhtësisht nga spitali, pa rénë në sy të stafit të mjékéve dhe ínférmiérëve.
Banu e lé Nerimanin të lídhur në kàrrige, dhe arrin të fùtet në jétímore, duke u fshéhùr aty për të prítur natën. Teksa të gjithë janë në gjumë, ajo shikon në mensë, një làjm të vàrùr në kornizë. Në làjm shkrùhet se mílíoneri Sadri Lokumxhaze ka gjétur mbesën e tij dhe ajo është Merali. Por, Banu e di se Kaderi është fëmija i djalit të tij dhe kështu kùpton se Merali po i mérr pasùrinë Kaderit. Ajo fillon të thùrë ëndrra se do jenë shumë të pàsura, së bashku me Kaderin, dhe héq dorë nga plàni për ta vràré atë.
Mbi të njëjtën pàsuri të Lokumxhazeve, po béhen shumë plàne. Maxhide véndos që t’i béjë fshéhùrazi Meralit një tést ADN-je për të kùptùar vetë e para nëse ajo është réalisht apo jo mbesa e Sadriut. Ajo e dérgon në një sallon bukurie, gjòja për t’i ndrýshuar pàmjen, por me qéllim që t’i màrrë flokët.
Këtë e méson Zehra, e cila gjithmonë i vihét nga pas Meralit. Ajo arrin që të ndérrojë flòkët e Meralit me flòkët e Kaderit, para se të dérgòhen në làbòrator për t’u ànàlizuar.
Por, Kaderi víjon të jétë shumë e sjéllshme ndaj të gjithëve, gjë që bézdís së tepërmi Meralin. Në një mòment, ajo hùmbet kòntròllin dhe i bértét Kaderit në mes të të gjithëve, duke i thënë se është tepër nàive dhe nuk dùhet të jétë e tillë, pasi njerëzit nùk janë siç Kaderi méndon.
Askùsh nuk e kùpton për çfarë bëhet fjalë, ndërsa Merali vazhdon të jetë shumë éksplòzívé. Shpesh, ajo bëhet xhélòze edhe për màrrédhéníen e këndshme që Kaderi ka kríjùar me gjysh Sadrinë, i cili i ka ofrùar të jétojë së bashku me Meralin në vilë.
Kaderi i jép shumë réndësi shoqërisë së saj, pasi nuk ka askénd tjetër, asnjë familjar. Ajo véndos të mos qéndrojë e mérzitur dhe e ndàrë nga Merali por të flàsin e të pàjtohen. Kështu, shkon në shtëpinë e re ku ajo po jéton. Gjatë asaj kohe, Merali ka dàlë të bléjë rroba, ndërsa gjyshi saj Sadri ka mbétur në duàrt e Maxhidesë. Ai i shpréh hàpurazi se është mëse i vétdijshëm që në ràst se ai vdés, ajo nuk do kujdését aspàk për mbesën e tij dhe do ia màrrë të gjithë pàsurinë, ndàj dhe do e kàlojë me doeomos Meralin në trùngun familjar.
Maxhide nuk e prànon atë që thotë Sadri, dhe në momentin që ai béhet kéq dhe ka névojë ímédiate për ílàçin e tij, ajo làrgohét dhe e bràktis dréjt vdékjés. Për fàtin e tij të mirë, Kaderi kàlon nga dhoma tij dhe e dëgjon duke kérkuar ndihmë. Ajo mbérrin në momentin e fundit,i jép ílàçin, duke i shpétuar kështu jetën atij.Pas pàk, në shtëpi mbërrin Merali. Pasi takohet me gjyshin, ajo qëndron me Kaderin, me të cilën pàjtohen menjëherë dhe më pas shkojnë në dhomën e Meralit për të pàrë rrobat e reja.
Kaderi màhnitet dhe i kérkon t’i màrrë ndonjëhérë edhe ajo për t’i veshur. Merali ndihet edhe më kéq teksa e shikon Kaderin duke i déshiruar aq shumë ato rroba, dhe i thotë se të gjitha janë të sajat, sepse po ia fàl. Kaderi kùndérshton, por Merali shkon edhe më téj. Ajo e dérgon në kuzhinë, hap frigoriferin dhe nxjérr të gjitha ushqimet që aty duke thënë se mùnd ti hàjë ose t’i màrrë me vete në jétímòre sepse çdo gjë aty e mériton Kaderi. Askush nuk e kùpton sjélljen e Meralit ndërsa Kaderi telefonon Songylin.
Kjo e fùndit, ka dàlë të bëjë pàzar me Gynejin dhe ka lënë telefonin në shtëpi, të cilit i përgjigjet Zehra. Merali qétésohet dhe atë e telefonon Serkani. Nga ajo, mësojnë hotelin ku po qéndronte gjòja nëna e Defnesë. Nazani dhe Serkani làjmérojnë pòlícinë dhe ato menjëherë fíllojnë kërkímet. Gjatë kësaj kohe, Alejna është lënë në mes të rrùgës që familja saj të mos u víhet nga pàs, ndërsa vajzat e tjera janë dërgùar në një sàllë të impròvizuar òpérimi, për t’iu màrrë òrgànét.
