Më merr me vete në rrugë, biri im, sepse ende mund të eci. Duke ecur pranë teje, pa pasur nevojën e një makine, nuk do të ndihem e moshuar. Më fto në shtëpinë tënde, biri im, edhe vetëm të dielave kur je pushim, në mënyrë që të ndajmë bashkë një vakt dhe të mos ndihem e vetmuar.
Më fol me mirësjellje, bir, mos u nevrikos me kokëfortësinë time. Ne të moshuarve, njësoj si fëmijëve, na pëlqen t’i kundërshtojmë të tjerët. Ti mos më zbraz nerva, por më buzëqesh sikur nuk ka ndodhur gjë. Njësoj kam bërë me ty, kur më nevr ikosje gjatë fëmijërisë tënde.
Festo përvjetorët e mi, mos i kritiko ma rrëzitë e mia. Unë ende mendoj me qartësi, e kam mendjen të kthjellët dhe mbaj mend çdo kujtim të së shkuarës.
Eja të më kërkosh në shtëpi, biri im. Nuk do të kërkoj gjë, dua thjesht të ndiej praninë tënde dhe të shoh fytyrën tënde. Mos më lër të vetme dhe të mërzitur. Mjekët gabohen, dhimbja e vërtetë buron nga shpirti, jo nga sëmundjet”.
Dhe cdo fjalë e kësaj nene është e vertert, se asnje vjerrë, apo nënë nuk është e keqe , nuk është ambicioze apo xheloze me birin e saj në qoftë se dashuria kthehet reciproke. Po këto nuset dhe vajzat e sotme duhet tu bëhesh kurban të të duan, të të respektojnë, po harrojnë se burrin e tyre e ka rritur ajo nënë dhe e ka edukuar po ajo nënë me 100 sakrifica.Kush e lexon ketë shkrim ti doni vjerrat si nënën tuaj, se harroni se nje dite zdo u duan femijët tuaj ashtu sikur dhe ju të dashura nuse apo vajza.
