“Do të doja një shtëpi për të gjithë dhe dhomën time e të vëllait, kaq.” Por babagjyshi i Vitit të Ri nuk do ta vizitojë Kliti Nergjonin mbrëmjen e ndërrimit të viteve. E as familja nuk mundet tia plotësojë dëshirën. Ndërrimi i viteve nuk sjell festën e shumëpritur në këtë shtëpi në fshatin Bujqës të Elbasanit. Do ta kalojnë mes të ftohtit dhe me një tryezë të varfër. Aty dy prindërit me katër fëmijë kanë sfidë mbijetesën. Festë konsiderohet nësë tryeza ka bukën e përditshme. “Kur nuk ke, shpirtin nuk e shkul dot t’ja japësh fëmijës. Gjynah më vjen se shohin të tjerët, por…Në dyqan nuk shkoj dot se kam marrë dhe nuk ja kam shlyer dot”.
Përveç ndërrimit të viteve, kjo natë do të jetë thuajse e zakonshme edhe për familjen e Bashkim Kovaçit. “Nuk kam, se kam blerë dot.” Buka në tryezë aty varet nga puna që kërkon çdo ditë në një trotuar të Elbasanit. “Po punuam këtu do të hamë, po nuk punuam do të rrimë. Ku të shkoj, të vjedh dhe të hyj në burg?!” Këto ishin vetëm dy raste ekstreme. Por në të gjithë vendin, të shumtë janë qytetarët që thonë se ndërrimin e viteve do ta presin me tryeza më të vakëta. Arsye kryesore japin rritjen e varfërisë. “60 mijë lekë si pensionist i mora ilaçe. Gjel për Vitin e Ri nuk kam blerë. Ujë nuk ka 24 orë, të gjithë shqiptarët po ikin nga Shqipëria.” “Pensionit, shumë vështirësi.” “Sivjet më dobët.”
