Po të mos ishte çaji nga fletët e ‘rrushit të ariut’, një nga poetët më të mëdhenj në botë do të kishte vdekur nga një inflamacion i thjeshtë i traktit urinar. Johann Wolfgang Goethe pothuajse vdiq në vitin 1805, kur vuante nga një infeksion i rëndë urinar. I ishte përhapur në veshka dhe i kishe filluar urosepsa.
Goethe atëherë ishte 56-vjeçar dhe miqtë e tij e dërguan te një sharlatan, sepse mjekët nuk kanë mundur t’i ndihmonin. Ai sharlatani i ka dhënë të pinte çaj uvini, përkatësisht “rrush ariu”.
Me veprimin diuretik dhe antiseptik fletët e kësaj bime i nxjerrin jashtë bakteret nga sistemi urinar. Bashkë me këtë çaj duhet të pihen mjaft lëngje.
Çaji ‘rrush ariu’ (Arctostaphylos uva-ursi) shëron edhe kapsllëkun, por edhe bronkitin! Sot kur shkoni te urologu për t’u kontrolluar, shumë lehtë mund të ndodhë që t’ju rekomandojë pikërisht këtë çaj kundër infeksioneve urinare.
Mirëpo, kjo bimë, pos që përdoret për shërimin e sëmundjeve dhe infeksioneve të veshkave, fshikëzës dhe kanaleve urinare, përdoret edhe te eliminimi i simptomave të kapsllëkut, mirëpo është efikas edhe kundër bronkitit.
Brenda një dite bën të pihen etëm tre filxhanë çaj, madje në vazhdimësi prej tri javësh. Çaji ‘rrush ariu’ nuk duhet përdorur në shtatzëni, sepse ka efekt vazokonstriktor, mbyll vazat e gjakut, ul furnizimin me gjak të bebes.
