Më 5 shtator të vitit 1997, 23 vjet më parë, në Kalkuta të Indisë, ndërroi jetë Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, nëna e gjithë botës. Nënë Tereza la gjurmë të mëdha në historinë e humanitetit botëror, duke u bërë ndër figurat e pavdekshme shqiptare.
Në 1979, Nënë Tereza mori Nobelin për Paqe për punën e ndërmarrë në luftën për të kapërcyer varfërinë dhe shqetësimin, që gjithashtu përbën një kërcënim për paqen. Ajo refuzoi një banket ceremonial konvencional për laureatë, duke kërkuar që kostoja e tij prej 192,000 dollarë t’u jepej të varfërve në Indi dhe duke thënë se shpërblimet tokësore ishin të rëndësishme vetëm nëse e ndihmuan atë për të ndihmuar nevojtarët e botës.
Kur Tereza mori çmimin, ajo u pyet: “cfarë mund të bëjmë për të promovuar paqen botërore?” Ajo u përgjigj: “Shkoni në shtëpi dhe doni familjen tuaj”. Duke u bazuar në këtë temë në ligjëratën e saj për Çmimin Nobel, ajo tha: “Rreth botës, jo vetëm në vendet e varfëra, por e gjeta varfërinë e Perëndimit aq shumë më të vështirë për tu hequr. Kur marr një person nga rruga, i uritur, i jap një pjatë oriz, një copë bukë, e kam kënaqur. Unë e kam hequr atë uri.
Por një person që është i mbyllur, që ndihet i padëshiruar, i padashur, i tmerruar, personi që është dëbuar nga shoqëria – se varfëria është aq e lëndueshme dhe aq shumë, dhe e shoh shumë të vështirë “. Tereza veçoi abortin si “shkatërruesin më të madh të paqes sot. Sepse nëse një nënë mund ta vrasë vetë fëmijën e vet – atë që mbetet për mua të të vras dhe të më vrasësh – nuk ka asgjë në mes. Më poshtë keni videon kur Nënë Tereza thotë lutjen ‘Puna e pendimit’ në gjuhën shqipe.
