Shkencëtarët kanë zbuluar substancat dhe përzierjet që përdornin egjiptianët e lashtë për të mumifikuar të vdekurit. Të dhënat janë gjetur nga analiza molekulare e mbetjeve në enët e zbuluara në vitin 2016 në një varrezë të lashtë në Saqqara.
Studiuesit kanë zbuluar se egjiptianët e lashtë përdornin një shumëllojshmëri substancash për të lyer trupin pas vdekjes, për të reduktuar erërat e pakëndshme dhe për ta mbrojtur atë nga kërpudhat, bakteret dhe kalbëzimi. Materialet e identifikuara përfshijnë vajra bimore si dëllinja, selvi dhe kedri, si dhe rrëshira nga pemët e fëstëkut, yndyrën shtazore dhe dyllin e bletës. Këto të dhëna u gjetën në 121 enë, në rrënojat e një punishteje nëntokësore balsamimi, e cila u përdor në shekullin e shtatë dhe të gjashtë para Krishtit.
“U magjepsa nga këto njohuri kimike,” tha në një konferencë për shtyp Philipp Stockhammer, profesor i arkeologjisë prehistorike të Mesdheut Lindor në Universitetin “Ludwig Maximilian” në Mynih dhe bashkëautor i hulumtimit. “Ata… e dinin se çfarë substanca duhej të vendosnin në lëkurë – substanca antibakteriale, antifungale – për ta ruajtur lëkurën sa më mirë pa pasur ndonjë sfond mikrobiologjik, pa ditur as për bakteret. Kjo njohuri e madhe u grumbullua me shekuj.”
Gjetjet gjithashtu përfshinin se substanca e referuar nga egjiptianët e lashtë si “antiu” dhe është përkthyer si temjan, ishte një përzierje e një sërë përbërësish të ndryshëm: një përzierje vaji kedri, vaji dëllinjë, selvi dhe yndyrna shtazore. Bashkëautorja Susanne Beck, një studiuese në Departamentin e Egjiptologjisë, tha se është e vështirë të dihet nëse substancat e gjetura, janë përdorur edhe në vende të tjera, sepse janë zbuluar shumë pak punishte balsamimi.
“Këto rrëshira ofrojnë prova të reja për rrjetet tregtare në distanca të gjata dhe ngrenë pyetjen se si dhe kur egjiptianët mësuan për këto rrëshira dhe morën një kuptim të specializuar të vetive dhe rëndësisë së tyre me mumifikimin,” tha Salima Ikram, një profesoreshë e shquar e Egjiptologjisë. Studimi i shkencëtarëve gjermanë dhe egjiptianë u botua në revistën shkencore “Nature”.
