Një bisedë që nisi me batuta, përfundoi keq mes Armaldos dhe Luizit.
Ata të dy debatuan ashpër mbrëmjen e kaluar, duke lënë pjesën tjetër të banorëve pa gjumë.
Armaldo i tha Luizit se ai ka përfituar nga konfidencat e tepërta që i ka dhënë, për këtë arsye i kërkoi atij të mos i flasë fare me gojë.
Maestro shtoi se Luizi ka përfituar nga ai, vetëm për shkak të respektit që ka për Kiarën.
Dea: Unë u mërzita vërtetë për Mastorn, ndërsa sot qeshin me këtë gjë.
Armaldo: Unë vërtetë u mërzita, u ndjeva shumë keq. Sinqerisht kam qenë shumë i mërzitur. Dy-tre raste më vinin në mend në ato momente, për këttë arsye e mora si provokim. Mënyra se si e përdor provokimin, e bën tjetrin të dalë keq. U mërzita shumë se unë jam sederli. Luizi me shpjegimin e tij, deri diku ka të tregë për mënyrën sesi e sqaron ngjarjen. Unë nuk e mbajta veten, i kërkoj ndjesë shqiptarëve për reagimet e mia.
Dea: Ty të manipuloi Luizi.
Kristi: Këtu kanë ndodhur gjëra më të rënda dhe nuk ke reaguar ashtu.
Armaldo: Unë vendosa të ringrihesha sepse kjo është një lojë.
Kristi: Mua më vjen inat, sepse Armaldon e kam shok. Unë nuk e kuptoj sesi mënyra e reagimit ishte jashtë konteksti. Të kam parë në situata më të vështira dhe nuk ke reaguar ashtu. Pse në atë pikë?
Armaldo: Kristi nuk ishte aty, dhe nuk e ka kuptuar mirë debatin. Unë u ndjeva keq dhe shpëtheva në atë mënyrë.
Olta: Kjo është një histori e përsëritur.
Dea: Maestro bën çdo gjë që i kërkon Luizi, nuk e kuptoj pse e lejon këtë gjë të ndodhë. Luizi mendon se të kontrollon ty.
Armaldo: Luizi ka lindur për këtë format. Unë nuk e përballoj dot atë. Unë nuk kam ardhur të rri pasiv. Për çfarë kam ardhur unë këtu?
Olta: Ti bie në ripërsëritje. Luizi të provokon, të ofendon…
Armaldo: Këto janë provokime të rënda që unë nuk i përballoj dot.
Olta: Në momentin që ti nuk mban qëndrim, do kthehte në një shfaqe teatrale.
Armaldo: Ti e din sa i hidhur është Luizi.
Luizi: Unë isha i akumuluar atë ditë dhe thjesht shpërtheva. Dhe i thash Maestro fli flasim nesër. Këta janë njerëz kaq fallco dhe kaq të ligë sa vijnë e pyesin se çfarë ndodhi.
Olta: Je manipulues. E pash shumë të zhgënjyer Maestron.
Luizi: Një minut se do të lë rradhë. Kjo vajzë, ishte shumë e shqetësuar për situatën e Maestros. Në mëngjes, Olta u mërzitu kur pa që Armaldo ishte i gëzuar.
Olta: Kur pash Maestron që ishte bërrë “tym”, shkova e pyeta nëse kishte nevojë për ndonjë gjë.
Luizi: Kjo ësëhtë loja jote, me shfrytëzu.
Olta: Unë vetëm e pyeta. Ai të tha fjalë shumë të rënda.
Luizi: Absolutisht, asnjë fjalë nuk më tha.
Olta: Çfarë të shqetësoi ty, që unë po ngushëlloja Maestron?
Armaldo: Çfarë duhet të bëja unë? Të rrija i heshtur.
Arbër: Mendoj se Armaldo ka një dëshirë shumë të madhe të jetë pjesë e këtij formati. Duke vlerësuar Luizijn si lojtar të fortë brenda shtëpisë, ai iqëendron pranë dhe nuk do ta vërë atë si kundërshtar të fortë përballë tij.
Armaldo: Nuk është ndonjë gjë e keqe që unë të shpërthej. Deri në një pikë bashkohem me Arbrin. Por, kjo nuk do të thotë që të mos shpërthejmë kur kemi emocione.
Arbër: A je i gatshëm ti të sakfrikosh integritetin tënd?
Armaldo: Jo.
Zhaklin: Deri javën e kaluar mendoja se ai ishte një mercenar. Këtë javë, unë ndryshova qëndrim. Ai këtë sjellje e ka edhe me Oltën, Dean me të gjithë. Mes Armaldos dhe Luizit ka një “kod” komunikimi, njëlloj siç ishte Amos me Dean. Ajo që i jep Luizi në këmbim, është më e madhe se ajo që japin banorët e tjerë.
Olta: Vëmendjen time Armaldo e ka patur çdo ditë. Por, nuk e çoj kurrë në ato limite.
Zhaklin: Nuk fola fare për blashemi.
