Pasardhësi Mustafa gjatë gjithë natës mbulohet me djersë. Këtë e vëren Efsuni e cila po fle pranë tij. Ajo thërret rojet dhe mjekët. Të shqetësuar, të gjithë mblidhen në dhomën e Mustafasë. Ajo kujton se si nuk e ka lejuar që të hajë të gjithë pjatën, pasi nuk i ka bërë zemra ta vràsë. Megjithatë, Mahidevrani fàjëson Efsunin dhe e débon nga dhoma Mustafasë. Brenda një dite, ai përmirësohet dhe ngrihet sërish në këmbë. Para shëndetit të tij, ai pyet për Xhihangirin.
Xhihangiri ndodhet në një situatë pa zgjidhje, shëndeti tij është rénduar. Në këto momente të vështira, Daje dhe Nigar qëndrojnë pranë Hyrremit. Në dhomën e Hyrremit, thërrasin një fallxhore. Ajo, duke lexuar fatin e Xhihangirit, thotë se ai po pàguan për mëkatet e dikujt tjetër, ndaj nuk do shërohet. Hyrrem nevríkoset dhe e largon nga dhoma. Pranë saj vjen Efsuni.
Ajo i kërkon ndjesë shumë, por nuk mund të vazhdojë më detyrën e caktuar ndaj Mustafasë, pasi ai sillet shumë mirë me të, dhe ajo ka rënë në dashuri. Nga ana tjetër, Daje tenton të ndalojë Nigarin e cila kërkon të shkojë në shtëpi. Madje, e kërcënon se do i tregojë edhe nënës Sulltaneshë për marrëdhënien që ka me Ibrahimin, por Nigar shprehet se asgjë nuk do e ndalojë pasi ka marrë parasysh çdo gjë. Para se të largohet nga sarajet, Hatixhe mëson se Ibrahimi është larguar me kohë dhe e gëzuar shkon në sarajet e saj me idenë se do e gjejë në shtëpi. Sulltaneshë Hatixheja pret deri në mëngjes për ardhjen e tij, i cili kalon gjithë natën pranë Nigarit.
Sakaq, Sulltani ka dhënë leje për Ajbigenë që të shkojë në Kríme. Ai ka caktuar Balinë si kujdestarin e saj gjatë rrugës. Ndër të gjithë, Mahidevrani është më e shqetësuar për largimin e atyre të dyve së bashku. Ajo i shpreh Ibrahimit këtë shqetësim por ai as që e merr me të vërtetë, duke besuar totalisht tek Baliu. Gjithashtu, Mihrimah kërkon që të shkojë me Ajbigenë dhe Balinë, por sulltaneshë Hyrremi nuk i jep leje.
