Venecia është bërë me të njëjtën substancë si ëndrrat, ato për të cilat shkroi Shekspiri dhe që frymëzuan breza artistësh dhe shkrimtarësh.
Por substanca, ajo që ka lejuar ‘Serenissima-n’ të ndërtohet, është balta e kripur.
Për të konsoliduar themelet e qytetit, u vendosën trarë druri, madje 25 metra të gjatë, derisa ato arritën në shtresën kompakte të argjilës, e cila ndodhet rreth dhjetë metra nën shtresën e sipërfaqes së tokës. Një vepër gjeniale, e hyjnizuar edhe nga Gëte i cili, në librin “Kujtimet e Udhëtimit në Itali”, falënderon fatin që e çoi atë të vizitonte qytetin e mrekullueshëm, atë që ai e quajti “Republika e Kastorëve”.
Ashtu si kastorët, brejtësit e palodhshëm, venecianët ndërtuan qytetin në lagunë.
Për ndërtimin e Urës ‘Rialto’ u implantuan 11,000 trarë druri për të mbajtur peshën e strukturës së gurit. Ata, të zhytur në zhulin e baltës, me kalimin e kohës nuk kalben por mineralizohen duke u bërë më shumë rezistentë.
Në Venecia natyra ka qënë gjithmonë disa hapa përpara industrisë së ndërtimit por ajo nuk ka mundur të mbrojë veten nga shkatërrimi që i ka bërë njëriu. Ngrohja globale dhe ngjarjet ekstreme të motit janë kërcënimi i fundit për mbijetesën e qytetit.
